Arweiniodd Andrew Lester, SO2 Adventurous Training, grŵp o 23 o gadetiaid i Knoydart, y gwylltineb mawr yn Ucheldiroedd yr Alban, sydd ond yn hygyrch mewn cwch neu ar droed ac mae'n egluro am y daith.

Dechreuon ni’r daith yng Nghanolfan Hyfforddi’r Cadetiaid yn Dingwall ger Inbhir Nis. Ar ôl cyrraedd, rhannwyd y cyfranogwyr yn bedwar tîm a threuliasant y 36 awr nesaf yn paratoi, gan gynnwys creu plot trafnidiaeth, cynllunio llwybrau, nodi safleoedd gwersylla a mynychu cyfres o gyflwyniadau ar hanes Knoydart, tywydd mynyddig, mynediad a chadwraeth, peryglon mynyddig a rheoli risg.

Rhoddwyd cyfrifoldeb i bob tîm am wahanol agweddau ar yr alldaith, a oedd yn cynnwys trafnidiaeth, ystyriaethau tywydd ac amgylcheddol, cyfathrebu â'r cyfryngau, lles a rheolaeth. Ar ôl iddynt gwblhau'r hyfforddiant cyn y daith, aeth y grŵp mewn coets drwy'r Great Glen, heibio Loch Ness a chofeb y Commando i Fort William. Yna fe neidion nhw ar y trên stêm Jacobite (Hogwarts Express) a'u cludodd dros draphont ysblennydd Glenfinnan i borthladd Mallaig. Unwaith yno, fe aethon nhw ar gwch pysgota wedi'i drawsnewid i Inverie, lle treulion nhw'r noson gyntaf yn gwersylla'n wyllt ar y traeth.

Y diwrnod canlynol, a phob un wedi'i lwytho â nwyddau gwerth pedwar diwrnod (yn pwyso tua 22 kilo/49 pwys), dechreuodd y timau ar y daith gerdded 14km i Barrisdale. Roedd y daith gerdded yn heriol, gyda thirwedd garegog neu gorsiog gwlyb agored a fyddai'n mynd â nhw o lefel y môr i fyny i 465m ac yn ôl i lawr i lefel y môr, a phob un â sach gefn alldaith lawn.

Ar ôl i'r grŵp gyrraedd Barrisdale, codwyd y pebyll a choginiwyd cinio, gan helpu i ysgafnhau eu sachau cefn ychydig. Nawr roedd hi'n bryd dechrau cynllunio eu hymosodiad ar Ladhar Bheinn.

Ladhar Bheinn yw'r mynydd mwyaf ar y penrhyn, yn sefyll ar 1020m, ymgymeriad difrifol o lefel y môr. Dechreuodd y grŵp y dringfa yn gynnar yn y bore ac ar ôl chwe awr o gerdded a sgramblo fe wnaethon nhw i gyd gyrraedd y copa o'r diwedd - cyflawniad gwych i bobl nad ydyn nhw wedi arfer gofalu amdanyn nhw eu hunain mewn amgylchedd anghysbell, llym. Nid oedd ganddyn nhw lawer o amser i orffwys ar y copa ac yn fuan roedd angen iddyn nhw wneud eu ffordd i lawr, a gyda choesau blinedig ar gribau creigiog agored oedd yn bendant y rhan anoddaf o'r diwrnod. O'r diwedd, ar ôl 12 - 14 awr lawn ar y mynydd, roedd pawb yn ôl yn ddiogel yn y gwersyll ac ar ôl cinio hwyr, digon o gwsg a brecwast mawr, roedd hi'n bryd pacio a symud ymlaen i'r her nesaf.

Y stop nesaf oedd copa Luinne Bheinn (939m). Yn eu timau a chyda choesau blinedig, fe symudon nhw yn ôl i grib Mam Barrisdale (465m) sy'n rhannu'r penrhyn. I rai, profodd caledi corfforol a meddyliol yr ychydig ddyddiau diwethaf yn ormod a phenderfynon nhw aros ar y grib cyn disgyn i gyd yn ôl i Inverie a'r maes gwersylla. Ond i'r rhai a aeth i'r copa, roedd 10 awr arall o antur ar y mynydd yn eu disgwyl - cyflawniad gwych o ystyried eu bod eisoes wedi blino'n gorfforol. Treuliwyd y noson olaf yn eistedd o amgylch tân gwersyll yn gwylio'r haul yn machlud yn cyfnewid cynffonau ac yn myfyrio ar yr ychydig ddyddiau diwethaf.

A dweud y gwir, roedd yn antur oes.