Andrew Lester, SO2 Adventurous Training, poprowadził grupę 23 kadetów do Knoydart, wielkiego pustkowia w Highlands w Szkocji, do którego można dotrzeć tylko łodzią lub pieszo.
Wyprawa rozpoczęła się w Centrum Szkoleniowym Kadetów w Dingwall niedaleko Inverness. Po przybyciu na miejsce uczestnicy podzielili się na cztery zespoły i spędzili kolejne 36 godzin na przygotowaniach, które obejmowały stworzenie działki transportowej, planowanie trasy, identyfikację kempingów i udział w serii prezentacji na temat historii Knoydart, pogody w górach, dostępu i ochrony, zagrożeń górskich i zarządzania ryzykiem.
Każdy zespół był odpowiedzialny za różne aspekty wyprawy, w tym transport, pogodę i środowisko, komunikację z mediami, opiekę społeczną i zarządzanie. Po ukończeniu szkolenia wstępnego grupa udała się autokarem przez Great Glen, obok Loch Ness i pomnika Commando do Fort William. Następnie wskoczyli do pociągu Jacobite Steam (Hogwarts Express), który zabrał ich przez wspaniały wiadukt Glenfinnan do portu Mallaig. Tam udali się przerobioną łodzią rybacką do Inverie, gdzie spędzili pierwszą noc na dzikim kempingu na plaży.
Następnego dnia, każdy obładowany czterodniowym prowiantem (ważącym około 22 kg), zespoły rozpoczęły 14-kilometrową wędrówkę do Barrisdale. Wędrówka była wymagająca, z odsłoniętym skalistym lub bagnistym mokrym terenem, który zabierze ich z poziomu morza na wysokość 465 m i z powrotem do poziomu morza, a wszystko to z pełnym workiem wyprawowym.
Gdy grupa dotarła do Barrisdale, namioty zostały rozbite, a obiad ugotowany, co pomogło nieco odciążyć plecaki. Teraz nadszedł czas, by rozpocząć planowanie ataku na Ladhar Bheinn.
Ladhar Bheinn to największa góra na półwyspie, wznosząca się na wysokość 1020 m n.p.m., co stanowi poważne wyzwanie z poziomu morza. Grupa rozpoczęła wspinaczkę wcześnie rano i po sześciu godzinach trekkingu i wspinaczki wszyscy w końcu dotarli na szczyt - to wielkie osiągnięcie dla ludzi, którzy nie są przyzwyczajeni do dbania o siebie w trudnym, odległym środowisku. Nie mieli zbyt wiele czasu na odpoczynek na szczycie i wkrótce musieli zejść w dół, co ze zmęczonymi nogami na odsłoniętych grzbietach skalnych było zdecydowanie najtrudniejszą częścią dnia. W końcu, po pełnych 12-14 godzinach spędzonych na górze, wszyscy bezpiecznie wrócili do obozu i po późnej kolacji, dużej ilości snu i dużym śniadaniu, nadszedł czas, aby się spakować i przejść do następnego wyzwania.
Następnym przystankiem był szczyt Luinne Bheinn (939 m). W swoich zespołach i ze zmęczonymi nogami ruszyli z powrotem na grzbiet Mam Barrisdale (465 m), który dzieli półwysep. Dla niektórych fizyczny i psychiczny trud ostatnich kilku dni okazał się zbyt duży i zdecydowali się poczekać na grani, zanim wszyscy zejdą z powrotem do Inverie i na kemping. Ale na tych, którzy weszli na szczyt, czekało kolejne 10 godzin przygody na górze - wielkie osiągnięcie, biorąc pod uwagę, że byli już fizycznie wyczerpani. Ostatnią noc spędziliśmy siedząc przy ognisku, obserwując zachód słońca, wymieniając się ogonami i zastanawiając się nad ostatnimi kilkoma dniami.
Podsumowując, była to przygoda życia.